ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ( ਇਟਾਰਸੀ ਹਰਿ ਸੰਗਤ ) ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਦਾ ਉਤਰ

30-1-1961

     ਸੁਰਿੰਦਰ ਜੀਓ,   ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ,  ਆਪ ਕਾ ਖ਼ਤ   ਮਿਲਾ , ਅਹਿਵਾਲ ਸੇ ਅਗਾਹੀ ਹੂਈ  | ਆਪ ਨੇ ਜੋ ਕੁਛ ਤਹਿਰੀਰ ਫ਼ਰਮਾਇਆ ਦਰੁਸਤ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਕਾ ਵਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਟਾਰਸੀ ਸੰਗਤ ਯਾਦ ਕਰਤੀ ਹੈ  ਔਰ ਕਰਤੀ ਰਹੇਗੀ, ਯੇਹ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਪੂਰਬ ਕਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਚਲ ਰਹਾਹੈ  ਔਰ  ਚਲਾ  ਜਾਵੇਗਾ | ਕੌਣ ਕਹੇਂ ਤੁਮ ਮੇਰੇ ਕੇ  ਔਰ  ਮੈਂ ਤੁਮਹਾਰਾ ਕਾ  ਔਰ ਅਬ ਫਿਰ ਹੂਆ | ਆਪ  ਪਰ  ਬਹੁਤ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਕੀ  ਬਲਕਿ ਆਪ ਕਾ ਕਰਜ਼ ਭੀ ਨਹੀਂ ਉਤਰਾ | ਅਭੀ ਤੱਕ ਜੁਗ ਪਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ | ਬਾਕੀ ਜਸਵੰਤ ਕੀ ਬਾਤ ਕਿਆ ਲਿਖੂੰ  | ਤੀਨ ਦਫ਼ਾ ਪਿਤਾ  ਪੂਤ ਕਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਚੁਕਾ ਹੈ  ਦੋ ਦਫ਼ਾ ਅੱਗੇ ਭੀ ਬਣੇਗਾ | ਮੈਂ ਇਟਾਰਸੀ ਵਾਲੋਂ ਕਾ ਨਹੀਂ ਹੂੰ ਮਗਰ ਇਟਾਰਸੀ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈਂ |  ਇਸ ਕਾ ਭਾਵ ਕਿ ਪੂਰਬ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਤੇ . . . . . . . . . . . . . .  ਬੀਬੀ ਅਮਰਜੀਤ ਕੌਰ ਕਾ  ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਜੀਓ | ਉਨ ਪਰ   ਦਇਆ  ਹੈ ਔਰ ਹੂਈ | ਮੇਰੀ ਤਰਫ਼  ਸੇ ਸਭ ਪਰੀਵਾਰ ਕੋ  ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ | ਆਪ ਕੋ  ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ , ਟੋਪਨ ਰਾਮ ਆਪ ਕੋ  ਪਿਆਰ |